20 προτάσεις για τη μεταρρύθμιση του αγροτικού τομέα

Ομιλία στη Βουλή για τα προβλήματα του αγροτικού τομέα | 23 Νοεμβρίου 2015

Κυρία Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι,

Στη κρίσιμη συνάντησή μας στην αίθουσα της Γερουσίας της Βουλής των Ελλήνων, οφείλουμε να αναπτύξουμε ρεαλιστικό και έντιμο λόγο που θα μετουσιωθεί σε ουσιαστικές πολιτικές για να αντιμετωπιστούν τα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική γεωργία και να οικοδομήσουμε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με τους Έλληνες αγρότες. Συνεχίστε να διαβάζετε το 20 προτάσεις για τη μεταρρύθμιση του αγροτικού τομέα.

Για τη Δημοκρατική Παράταξη

Ο καθένας μας οφείλει κάποια στιγμή στη ζωή του να αποφασίσει πως θα συμβάλλει  στο διαρκές αίτημα της κοινωνίας για αλλαγή. Για το λόγο αυτό δέχτηκα να συμμετέχω ως υποψήφιος Ευρωβουλευτής στο ψηφοδέλτιο της Ελιάς, της παράταξης που στόχο έχει να ενώσει τον δημοκρατικό και προοδευτικό κόσμο στην Ελλάδα. Μια πρόταση τιμητική τόσο για εμένα, όσο και για τον τόπο μας, τον Δήμο Αβδήρων, τη Ξάνθη και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Οι θέσεις μου

Για τη Δημοκρατική Παράταξη

Απέναντι στην τεχνητή πόλωση της ΝΔ και του Σύριζα, τις πολιτικές λιτότητας της δεξιάς και του φτηνού λαϊκισμού της αριστεράς, απέναντι στην ξεπερασμένη αντίθεση μνημόνιο – αντιμνημόνιο, απέναντι στους θιασώτες της απομόνωσης και της δραχμής, απέναντι στους υπονομευτές της δημοκρατίας και πάνω απ’ όλα απέναντι σε αυτούς που καιροσκοπικά φόρεσαν το μανδύα του σοσιαλισμού, η δημοκρατική παράταξη επιβάλλεται να ανασυγκροτηθεί. Να αναλάβει τις ευθύνες της και να ανταποκριθεί στο πάγιο αίτημα της κοινωνίας για ενότητα των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας, της δημοκρατικής αριστεράς, του κοινωνικού κέντρου, του πολιτικού φιλελευθερισμού και της οικολογίας.

Κάνω κάλεσμα σε όλους εσάς που το Πασόκ δεν είναι βόλεμα, αλλά είναι Ιδέα, σε όλους εσάς που πιστεύετε στις Αξίες της Ελιάς, να αφήσουμε τις παθογένειες του παρελθόντος, τις ατομικές σκοπιμότητες, να παραδεχτούμε τα λάθη μας  και όλοι μαζί, να χτίσουμε τη νέα Ελλάδα, που θα παράγει, θα καινοτομεί, θα είναι δίκαια. Την Ελλάδα που δε θα είναι ο παρίας της Ευρώπης , αλλά η ατμομηχανή της ενοποιητικής διαδικασίας.

Για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη

Η υποψηφιότητά μου αναδεικνύει τη σημασία της περιφέρειας για την Ελιά. Η πολυπολιτισμικότητα, οι διαφορετικές θρησκείες και γλώσσες, οι αντιθέσεις, η πολιτιστική κληρονομιά, ο τεράστιος φυσικός πλούτος, η αγροτική παραγωγή, οι εμπορικές υποδομές και το γεωστρατηγικό της σημείο είναι η ταυτότητά της περιφέρειάς μας. Πιστεύω ότι αν συνεχιστούν οι στοχευμένες θεματικές πολιτικές και ο σαφής στρατηγικός σχεδιασμός έχει όλα τα φόντα να αξιοποιήσει τα συγκριτικά της χαρακτηριστικά και να διακριθεί.

Στο σημείο αυτό να τονίσω τη σημασία που έχουν οι περιφέρειες στο πολυεπίπεδο σύστημα διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση, να καταπολεμηθούν οι ανισότητες και για να επιτευχθεί σύγκλιση, αειφόρος ανάπτυξη και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των πολιτών είναι αναγκαίο οι περιφερειακές αρχές να συμβάλουν ως μόνιμοι και στενοί συνεργάτες στην υλοποίηση και το σχεδιασμό των ευρωπαϊκών πολιτικών. Η διπλωματία που θα αναπτυχθεί σε περιφερειακό επίπεδο θα φέρει πιο κοντά τους λαούς και θα ενισχύσει την ευρωπαϊκή ιδέα.

Για την Ελλάδα

Στην Ελλάδα έφτασε η στιγμή να αφήσουμε πίσω μας όλες τις παθογένειες που μας έφτασαν εδώ. Το κρατικοδίαιτο μοντέλο ανάπτυξης, το πελατειακό σύστημα, η έλλειψη συνεργατικών διαδικασιών και κοινωνικού κράτους, οι κακές σχέσεις κράτους – πολίτη να ξεπεραστούν.

Είναι καιρός να αναλάβουμε κρίσιμες αποφάσεις. Να παραδεχτούμε τα λάθη μας.  Να διδαχτούμε από τα λάθη μας. Τόσο ως άτομα, όσο και ως κοινωνία, αλλά και ως κράτος. Τα κράτη που ρίχνουν την ευθύνη της τύχης τους στους άλλους, στους ξένους δεν έχουν καμιά ελπίδα.

Η Ελλάδα σε καμιά περίπτωση να μη λείψει από το διάλογο που ανοίγεται και  με κάθε κόστος να συμβάλλει στην ενοποιητική διαδικασία. Μόνο έτσι θα μπορεί να επικαλείται την αλληλεγγύη των συνεταίρων της, αλλά και με τη βοήθειά τους να επιχειρήσει τις κρίσιμες εκείνες μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που θα της επιτρέψουν να γίνει επιτέλους μια «κανονική» χώρα.

Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ωφείλουμε να στηρίξουμε εκείνες τις προσπάθειες που ζητούν περισσότερη Ευρώπη, ομοσπονδιακή Ευρώπη. Σε καιρούς παγκοσμιοποίησης, ανάμεσα σε οικονομικούς γίγαντες, όπως η Κίνα, οι ΗΠΑ και η Ρωσία μικρές χώρες όπως η πατρίδα μας δεν έχουν καμιά προοπτική, αν ακολουθήσουν μοναχικούς δρόμους, χωρίς ισχυρές συμμαχίες.

Για την Ευρώπη

Σήμερα η ευρωπαϊκή ιδέα γίνεται πιο θολή από ποτέ κάτι που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην ατελή αρχιτεκτονική της ΟΝΕ, στις λαθεμένες πολιτικές λιτότητας χωρίς αναπτυξιακό προσανατολισμό που επιβάλουν οι συντηρητικές δυνάμεις, στις μεγάλες ανισότητες ανάμεσα στους λαούς, στην έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης, καθώς κάποιες κυβερνήσεις υπερβαίνουν τα θεσμικά όργανα και κυρίως το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Στα πλαίσια αυτά χρειαζόμαστε μια Ευρωπαϊκή Ένωση, που:

  • Θα έχει ίδια έσοδα, ιδίως μέσω της φορολόγησης των διεθνών χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, έτσι ώστε να υπάρχουν περισσότερες αναδιανεμητικές δυνατότητες
  • Θα ενισχύει την αγροτική παραγωγή και τη διατροφική της αυτάρκεια
  • Μια Ευρώπη οικολογική που θα στηρίζει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και θα στοχεύει σε ενεργειακή απεξάρτηση από τρίτες χώρες.
  • Θα αποβλέπει σε μια Κοινή Εξωτερική Πολιτική και κυρίως θα ξεκινήσει άμεσα τις συζητήσεις για μια κοινή άμυνα, έτσι ώστε να εξοικονομηθούν τεράστια χρηματικά ποσά.
  • Χρειαζόμαστε άμεσα μια κοινωνική και αλληλέγγυα Ευρώπη, που θα στοχεύει πρωτίστως τον αδύνατο, την ανεργία των νέων, την απασχόληση.
  • Θα συμμετέχει στην αντιμετώπιση του οξύτατου μεταναστευτικού προβλήματος.

Ειμαστε κράτος μέλος της ένωσης, πάνω από τριάντα χρόνια. Ωστόσο, ποτέ μέχρι σήμερα δεν αντιληφτήκαμε τους εαυτούς μας, περά από έλληνες, ως ευρωπαίους.  Το μέλλον της Ελλάδας είναι συνυφασμένο με το μέλλον της ένωσης. Το διακύβευμα για την Ευρώπη σήμερα είναι, όχι μόνο η εμβάθυνση της ενοποίησης, αλλά και η εξέλιξη της ευρωπαϊκής μας ταυτότητας, του ευρωπαϊκού μας πατριωτισμού.

Ας μην βολευτούμε με την ιδέα της συμμετοχής, ας παλέψουμε για τα κοινά μας ιδανικά, την δικαιοσύνη, την διαφάνεια, την ισότητα και την Δημοκρατία.

Κίσσας Άλκης

Το Διακύβευμα είναι οι Νέοι

του Άλκη Κίσσα | 

Ανήκω στη γενιά των Ελλήνων με το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών, σε μια γενιά που έχει σπουδάσει, έχει ταξιδέψει και οι αναζητήσεις της δεν περιορίζονται στα στενά όρια μιας γεωγραφικής περιοχής. Ανήκω σε εκείνη τη γενιά που η εργασία σημαίνει δημιουργικότητα και παραγωγικότητα, όχι βόλεμα. Ανήκω όμως και στην πρώτη γενιά που ζει χειρότερα από την προηγούμενη.
Σκόπιμα κάποιοι μας θεωρούν γερασμένη νεολαία, μια ολόκληρη γενιά που έχασε την επαναστατικότητα και το ριζοσπαστισμό της, βολεμένα παιδιά στην αγκαλιά της οικογενειακής φροντίδας. Δεν είμαστε όλοι έτσι! Δε μπορούν και δεν πρέπει οι συντηρητικές σκέψεις των ανθρώπων που αρνούνται να αποδεχτούν το νέο και διαφορετικό, γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν τις θέσεις τους, όταν αυτό εδραιωθεί, να μας βάζουν στο ίδιο τσουβάλι. Οι σφετεριστές της εξουσίας που τους βολεύει η απάθεια των νέων για να συνεχίσει ο φαύλος κύκλος της συνδιαλλαγής και κυρίως η πολιτική τους επιβίωση.
Αρνούμαι να βλέπω νέους να έχουν χάσει την ζωντάνια τους, να γκρεμίζονται τα όνειρά τους, να χάνεται η δημιουργικότητά τους στην περιθωριοποίηση της συντηρητικής κοινωνίας και να επιτρέπουν το μέλλον τους στους υπαίτιους της κρίσης. Κυρίως όμως αρνούμαι να βλέπω νέους που έχουν πάψει να μάχονται, που φοβούνται και δε θέλουν να αναλάβουν ευθύνες, αλλά ενδιαφέρονται μονάχα για το προσωπικό τους βόλεμα.
Σήμερα όσο ποτέ πρέπει να παλέψουμε για αλλαγή συλλογική, να ασχοληθούμε οι ίδιοι με την τύχη μας, να διεκδικήσουμε τις απαιτήσεις και τα δικαιώματά μας, να αποδείξουμε ότι όλα τα εφόδια που αποκτήσαμε μπορούν να αποδώσουν έργο. Πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η αλλαγή των αρχών σε επίπεδο τοπικό, όπου η επίδραση στην καθημερινότητα των πολιτών είναι άμεση και μεγάλη.
Έφτασε η στιγμή που οι νέοι πρέπει να δεσμευτούμε για συντονισμένη δράση, με εποικοδομητικό διάλογο, μακριά από κομματικές ιδιοτέλειες και φανατισμούς. Να βασιστούμε σε κοινές αξίες, δεσμεύσεις και στόχους, να σεβαστούμε τη διαφορετικότητα και να δουλέψουμε για να αναδείξουμε τα συγκριτικά χαρακτηριστικά των κοινωνιών μας, να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής, να εξελίξουμε τους θεσμούς, να προάγουμε τον εθελοντισμό και να αναβαθμίσουμε τον ατομικό ρόλο του κάθε πολίτη.
Αν το διακύβευμα σήμερα είναι η μεταρρύθμιση και η αναζωογόνηση της κοινωνίας, το διακύβευμα αύριο θα είναι η απόδειξη πως υπάρχουν οι ιδέες και οι άνθρωποι για να συνεχίσουν το έργο αυτό. Την στιγμή που τα αποτελέσματα της αδέξιας πολιτικής διατηρούν την κοινωνία στάσιμη, την ώρα που το δικαίωμα στη διοίκηση και τη δράση είναι προνόμιο μιας κλίκας αδαών πολιτικάντηδων, το διακύβευμα για όλους εμάς είναι ο γόνιμος αγώνας στην προσπάθεια να ατενίσουμε το αύριο, ο ΠΑΛΜΟΣ που θα καταστήσει το δικό μας όραμα, όραμα της κοινωνίας.
Άλκης Κίσσας,
Πολιτικός Επιστήμονας,
Υπ. Διδάκτορας Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Σύγχρονες διαστάσεις Τοπικής Αυτοδιοίκησης

του Άλκη Κίσσα |
Η τοπική αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα μπορεί να περιγραφεί κατάλληλα με τη φράση ‘’Εγκαινιάστηκε επί Δημαρχίας Χ ‘’. Πίσω της κρύβονται όλες οι παθογένειες του εγγύτερου προς τον πολίτη διοικητικού επιπέδου, που αντί να αποτελεί κύτταρο τοπικής δημοκρατίας και πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, ετεροπροσδιορίζεται από τη γενικότερη πολιτική κατάσταση του βαθιά συγκεντρωτικού και πελατειακού ελληνικού κράτους.
Στους δείκτες επιδόσεων καλής τοπικής διακυβέρνησης (συμμετοχή, λογοδοσία, διαφάνεια, αποτελεσματικότητα) στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μαζί με χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Η αυτοδιοίκηση στη χώρα μας χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό, διαφθορά, μετριοκρατία και πελατειακό σύστημα. Οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες (Καποδίστριας, Καλλικράτης) με όλες τις εκσυγχρονιστικές διαστάσεις τους απώλεσαν το στόχο τους, συγκρουόμενοι με τους ανασταλτικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, οι ρίζες των οποίων είναι βαθιές και διαχρονικές.
Αντίθετα, η αυτοδιοίκηση σε χώρες όπως η Δανία, η Σουηδία και η Φινλανδία χαρακτηρίζεται από σημαντική δημοσιονομική αυτοτέλεια, από τον κύριο ρόλο που διαδραματίζει σε βασικές κοινωνικές υπηρεσίες όπως η εκπαίδευση και η υγεία, από συναινετική πολιτική κουλτούρα, πρωτοπορία στη χρήση νέων τεχνολογιών και αξιοποίηση νέων μεθόδων δημόσιου μάνατζμεντ. Οι ισχυροί θεσμοί λογοδοσίας και διαφάνειας σε συνδυασμό με την αποτελεσματικότητα, συντελούν σε υψηλή ποιότητα ζωής και εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες και στις διοικήσεις των δήμων τους.
Τα επιτυχή και λειτουργικά μοντέλα διοίκησης σε τοπικό επίπεδο των χωρών αυτών, θα πρέπει να μας διδάξουν ότι ο σωστός συντονισμός, οι συνεργατικές διαδικασίες, η αποτελεσματική οικονομική διαχείριση και η διαφάνεια είναι απαραίτητα για μια καλύτερη τοπική αυτοδιοίκηση. Ταυτόχρονα οι μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, εισάγουν χρήσιμες και καλές πρακτικές. Εδαφικές αναδιαρθρώσεις με συνενώσεις δήμων για επίτευξη οικονομιών κλίμακας, συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα είτε με συμπράξεις, είτε με ιδιωτικοποιήσεις, με στόχο την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας πόρων και τεχνογνωσίας. Διαδημοτικές συνεργασίες με όφελος την καλύτερη παροχή υπηρεσιών που ανταποκρίνονται στις ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες των πολιτών. Ευρεία υιοθέτηση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, ως εργαλείο εξάλειψης της γραφειοκρατίας και της ταχύτερης εξυπηρέτησης των πολιτών. Τοπικά δημοψηφίσματα που εντάσσονται στις πολιτικές μεταρρυθμίσεις και ενισχύουν τη συμμετοχική δημοκρατία.
Ο Καλλικράτης παρά τις αδυναμίες του, εισάγει κάποιες απ’ αυτές τις καινοτομίες. Όμως η τοπική διαπλοκή, ο σφετερισμός της εκπροσώπησης, οι κομματικές αγκυλώσεις, η έλλειψη τεχνογνωσίας και η απουσία κουλτούρας συνεργασίας, δεν αφήνουν την τοπική αυτοδιοίκηση και τους δήμους να γίνουν το θεμέλιο για το χτίσιμο της νέας Ελλάδας. Ο δήμαρχος που μέλημά του είναι η επανεκλογή με πελατειακούς διορισμούς και υπερκοστολογημένα έργα, οι διαπλεκόμενοι που ζητούν γόνιμο έδαφος συναλλαγής, το ανειδίκευτο προσωπικό και οι πολίτες που ψηφίζουν ρουσφετολογικά, πρέπει να περάσουν στο παρελθόν.
Η σύγχρονη τοπική αυτοδιοίκηση θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από ένα ισχυρό θεσμικό πλαίσιο που θα ενισχύει τη δημοκρατική νομιμοποίηση, τη συμμετοχή των πολιτών, που θα προωθεί την αποτελεσματικότητα και τη διαφάνεια. Οι αρμοδιότητες της θα πρέπει να συνοδεύονται από πόρους και σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία. Οι πολίτες από τη μεριά τους, οφείλουν να αναπτύξουν τοπικά κινήματα συμμετοχικής δημοκρατίας που θα αποδέχονται τη διαφορετικότητα και θα συνδράμουν στο σχεδιασμό και στη χάραξη πολιτικής. Στην ολοένα παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, οι δήμοι μπορούν να γίνουν ανταγωνιστικοί μόνο με την απόκτηση ισχυρής Ταυτότητας. Η πολιτιστική κληρονομιά, το φυσικό περιβάλλον, τα τοπικά προϊόντα, οι δυνάμει εμπορικές υποδομές και κυρίως το αναξιοποίητο ανθρώπινο κεφάλαιο είναι χαρακτηριστικά που διαθέτουν οι περισσότεροι δήμοι και περιφέρειες. Το αυριανό πρόσωπο των χωριών και των πόλεων μας ας προκύψει από το άθροισμα αυτών των παραγόντων. Τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να διεκδικήσουμε, όλοι μαζί και ο καθένας με τις δυνάμεις του, ένα μέλλον πιο σταθερό, πιο δημιουργικό και πιο γόνιμο. Μόνο τότε θα έχουμε τη δυνατότητα να πετύχουμε.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Εμπρός» της Ξάνθης, στις 6.12.2013.